Mercan Kemikler, İnci Gözler

Mercan Kemikler, İnci Gözler

Kitabın yazarı İkezava Natsuki

Doğan Kitap'tan çıkan kitabın Fransızcadan çevirisi (ki doğrudan Japoncadan olsa daha güzel olacağı kanaatindeyim. Batı kültüründe olmayan kavramlar dolayısıyla Fransızcaya çeviride oluşan bilgi kaybı bir de Türkçeye çevirilince kitabı okumayı zorlaştırabiliyor.) Gönül Akgerman'a ait.

Yazar hakkında kısa bir biyografiye BURADAN ulaşabilirsiniz.

Kitabın kapağını açıp ilk bir kaç sayfayı okuma sebebim fizik mezunu olması ve memleketinden çok uzak olan bir ülkeye ve dile merak salmasıdır yani Yunancaya. Peki neden kitabı okumaya devam ettim? En iyi cevap için sözü yazara bırakayım,ilk hikaye Durağan Yaşam'ın girişinden bir parça:

 ... Onunla yüksek taburelerde, barın önünde oturuyorduk. İkimizin de önünde bir bardak viski ve bir bardak su. O, gözlerini kıpırdatmadan elinde tuttuğu bardağa bakıyordu. Suyun içindeki herhangi bir şeye değil, bardağın ötesine de değil. Sanki sadece suyun şeffaflığına bakıyor gibiydi.
 - Neye bakıyorsun? diye sordum.
 - Çerenkov etkisini görebilir miyim diye merak ediyorum.
 - Neyi?
 - Çerenkov etkisini. Evrenin derinliklerinden düşen zerrecikler sudaki atom çekirdeğiyle çarptığında, bazı durumlarda, bir ışık belirir. Bunu görebilir miyim diye merak ediyorum.
 - Bunun görülmesi mümkün olduğu için mi?
 - Sanıyorum, su miktarı yeterli değil. Bunun olasılığı, yuvarlak hesap, on bin senede bir olmalı. Ayrıca bu bar da fazla aydınlık. Bu ışık gelecek olsa bile, zaten onu göremezdik herhalde.
 - Onu mu bekliyorsun?
 - Her saniye, şu gördüğün bardağa yaklaşık bir milyar zerrecik düşüyor, ama atom çekirdekleri minicik olduğundan, neredeyse hiçbir zaman çarpışma olmuyor gibi.
Konuşmasına bakarak, ciddi mi olduğuna yoksa şaka mı yaptığına karar veremiyordum.
 - Bin ya da yüz bin ton suyla ve mutlak karanlıkta, zaman zaman bir pırıltının görülebilmesi gerekiyor, ama kuşkusuz burada mümkün değil.

... Hikaye güzel başlıyor, devamı da güzel olası bir senaryo.

Yazara bilim-kurgu için teşekkürler.
Eğer barda konuşan amcanın söyledikleri tam olarak doğru değil diyorsanız, amcanın asıl mesleği brokerlık.

Çerenkov etkisi hakkında doğru bilgi için BURASI başlangıç olsun.
Hikaye kapsamında bardağın içinden geçen ZERRECİKLER ve GÖZLENMESİ için linklere bakabilirsiniz. Kitabı BURADAN satın alabilirsiniz.
Yazarın yaptığı bir konuşma için BURAYA tıklayabilirsiniz.

SİS

Önüne bakarsın meçhul, 

Çıkarsın yokuşu.

Benliğini saran sistir ve siste yalnızlık.

Yokuş da biter, 

Dön ve bak, 

Bir tabela,

Yaş 30!

Yol düzdür artık,

Farklıdır yolda olanların gördüğü

Ve sana eşlik eden sadece gölgendir.

01.01.2013 Konya

Ateş-i aşk

http://www.atesiask.com/ 

Kadim bir geleneğin minik bir parçası, müthiş bir medeniyetin musiki dili üzerinden aktarılmasıdır. Bir eğlence müziği değildir arkasında kadim bir felsefe, bir hayat anlayışı, medeniyet tasavvuru olan bir büyük mistik tasavvufi yapının sesler, perdeler ve özellikle güftelerle aktarılışıdır. 

 [Ateş-i aşk ile ah eyle sen dem be dem, Her hüseyni meşrebe Kerbela'dır bu alem]

Derdim çoktur hangisine yanayım

Ah yine tazelendi yürek yaresi

Ben bu derde kande derman bulayım

Meğer dost elinden ola çaresi

Benim uzun boylu servi çınarım?

Yüreğime bir od düştü yanarım

Kıblem sensin yüzüm sana dönerim

Mihrabımdır iki kaşın arası

Didâr ile muhabbete doyulmaz

Muhabbetten kaçan insan sayılmaz

Münkir üflemekle çerağ söyünmez

Tutuşunca yanar aşkın çırası

Pir sultan Abdalım yüksek uçarsın

Selamsız sabahsız gelir geçersin

Aşkı muhabbetten niçin kaçarsın

Böyle midir yolumuzun töresi

Kâni Karaca'nın sesinden;

İlahi senin aşkınla mecnunum ve lakin iştiharım yok,

Günah deryasına daldım, olanları suya saldım

Hevayı nefs ile kaldım elimden hiç tutanım yok.

Bu suzî şöyle nalandır, Cemali yare hayrandır,

Gönül gayet perişandır Amandan gayri kârim yok,

Medet ya İlahel alemin....

güfte:pir sultan abdal

beste:mechûl

makam:pencügâh

icrâ:istanbul bektaşileri

BİZİM DE YAŞADIĞIMIZ HAYATTIR KARDEŞİM

bizim de yaşadığımız hayattır kardeşim

biz de soluk alıp vermedeyiz

yani her insan gibi sevmekteyiz, sevilecek şeyleri

bir kır çiçeğini çimeni toprağı börtü böceği

kurban bayramlarında kınalı koçları

başları eloyasıişlemeli yemeni ile kapalı

bembeyaz saçlı kırış kırış alınlı

pencere kenarlarında oğullarını bekleyen anaları

kalbim ağrıyorsa da kardeşim

gönlüm bulanıyorsa

tedirginsem kuşkuluysam

kalın kitapların yazdığına bakarsan

acaip suçluysam

havada ihanet dışarıda sıcak

duvarda yazılar

kalbimizde acılar varsa da

bizim de yaşadığımız hayattır kardeşim

mektubun geldi bugün haziran

kimselere göstermediğin ak saçlarının kıvrımlarından

haberin geldi

haberin geldi iki damla gözyaşın kağıtta

çok bakarsın yağmur yağanda

ıslak ve buğulu camların ardından bilirim

bilirim, acı

nasıl oturur adam yüreğine

ne var yani işte

iyiyim diyorum ya

inan olsun iyiyim anne

insan gerçekten iyi oluyor, iyiyim dedikçe

bak üzülme

yazıyorum bir daha

nolur üzülme

üzülmüyor analar

oğulları üzülme dedikçe

bizim de yaşadığımız hayattır kardeşim

biz de soluk alıp vermedeyiz

yani her insan gib isevmekteyiz, seviecek şeyleri

bir kır çiçeğini çimeni toprağı börtü böceği

kurban bayramlarında kınalı koçları

başları eloyası işlemeli yemeni ile kapalı

bembeyaz saçlı kırış kırış alınlı

pencere kenarlarında oğullarını bekleyen anaları

İbrahim SADRİ

Fotoğraf: Selim Vatandaş

Öldürmeyeceksin BU ÜLKE

Semavi kitapların emri: “Öldürmeyeceksin”. Hristiyan Avrupa, en sefil çıkarları için dünyanın bütün Mandarenlerini öldürdü ve öldürmeye hazır. Goethe: “Ya örs olacaksın, ya çekiç” diyor. Şark, Sadi’den Gandi’ye kadar aksi kanaatte: “Yemin ederim ki, dünyanın bütün toprakları bir tek insanın kanını akıtmaya değmez.” Kim haklı!

Cemil MERİÇ - BU ÜLKE

Asaletini Kaybeden İrfan BU ÜLKE

İrfanı hisarla kuşatmış Doğu, mabede bezirgân sokmamış. Yıllarca davar gütmüş, odun taşımış çömez… Meşaleyi çetin imtihanlardan sonra tutturmuşlar eline. “Emaneti ehline tevdi ediniz,” demiş din.

Mürit: ceset. Can: mürşidin nefesi. Hint’te hocanın soyadı taşınırmış. Karabetlerin en mukaddesi, şakirtle üstat arasındaki bağ.

Asırlar geçti, birer birer söndü meşaleler. İrfan asaletini kaybetti. Hafızaya çakıl taşı gibi saplanan bilgi kırıntılarına yeni bir ad bulduk: kültür. Genç kuşaklar, Batı’nın bit pazarlarından ithal edilmiş bu hazır elbiselere küçümseyerek bakıyor. Hoca öğretmen oldu, talebe öğrenci. Öğretmen ne demek? Ne soğuk, ne haysiyetsiz, ne çirkin kelime. Hoca öğretmez yetiştirir, aydınlatır, yaratır. Öğrenci ne demek? Talebe isteyendir; isteyen, arayan, susayan.

Cemil MERİÇ - BU ÜLKE